FRANCJA

Paryż

Plac de la Concorde

Plac de la Concorde (Plac Zgody) budowano w latach 1755- 1775. Usytuowany na wschodnim krańcu Champs Élysées, w osi ogrodów Tuileries na powierzchni 8 ha, był miejscem ważnych wydarzeń historycznych. Początkowo nazywany był Placem Królewskim.
Nawiązaniem do architektury placu i niejako przedłużeniem dochodzącej doń od północy rue Royale stał się most (obecnie Pont de la Concorde), zbudowany w 1790 r. z kamieni, pochodzących ze zburzonej Bastylii (architekt Jean-Rodolphe Perronet). W czasie Wielkiej Rewolucji zniszczono pomnik Ludwika XV, a od listopada 1792 do maja 1795 plac nosił nazwę Placu Rewolucji.
Ze środka Placu rozciąga się doskonały widok na dwa jednolite stylistycznie budynki z czasów Napoleona I, na północ widać Kościół Św. Magdaleny, do którego prowadzi ul. Royale, na południe zaś, przez Most Zgody - Pałac Burboński, siedzibę parlamentu francuskiego (Zgromadzenia Narodowego). Od Placu Concorde odchodzi wzdłuż Sekwany spacerowa aleja Cour la Reine. U jej początku stoi posąg króla Belgów Alberta I, sojusznika Francji z czasów I wojny światowej.
Jego najbardziej charakterysycznym elementem jest, umieszczony w centralnej części, granitowy obelisk, ofirarowany Francji przez wicekróla i paszę Egiptu, Muhammada Ali, w 1831 r. Ta, licząca 3300 lat różowa rzeźba, pochodzi ze świątyni Ramzesa w Tebach (obecnym Luksorze), waży 230 ton i liczy 23 metry wysokości. Osiem kobiecych posągów umieszczonych w każdym narożniku placu symbolizuje największe francuskie miasta.

W 1793 r. w północno- zachodnim rogu placu, tuż obok rzeźby symbolizującej miasto Brest, ścięto na gilotynie Ludwika XVI, a w ciągu następnych dwóch lat gilotyna przy wejściu do Jardins deTuilleries pozbawiła życia kolejne 1343 osoby. Znalazła się w śród nich Maria Antonina, a sześć miesięcy po niej również Danton i Robespierre. Po rewolucji, w nadziei, że lata terroru nigdy nie powrócą, nazwano to miejsce placem Zgody.